Dit is mijn verhaal: 

Een lange tijd voelde ik mij zo

Mijn naam is Gitta, 40 jaar, hypnotherapeut en angst-/burn-out- ervaringsdeskundige.

 

Als jongvolwassene kreeg ik een diagnose: "Angststoornis". Vanaf kleins af aan ervaarde ik al angsten, maar vanaf die dag had ik ineens een label. Voor mij was dit alleen maar een bevestiging van mijn (onbewuste) overtuigingen;

"Ik ben niet normaal en overal bang voor, ze luisteren niet naar mij, ik ben niet belangrijk genoeg" En ga zo maar door. Dit werd steeds erger. Ik klampte mij vast aan mensen, ging enorm pleasen, kroop volledig in mijn schulp en gedroeg mij verlegen en voelde mij vaak schuldig. Uiteindelijk durfde ik niet meer over straat, naar mijn werk of naar een verjaardag. Ik had een enorm gevoel van schaamte. Schaamte voor mijn gedrag naar mezelf en naar anderen.

 

Jarenlang volgde ik therapie. Heus wel van geleerd hoor, maar ik was na al dat graven en kletsen over mijn problemen niet van mijn klachten af en ik begreep ook maar niet waardoor ik al die angsten deed. Steeds vaker maakte ik onhandige keuzes die niet bij mij paste, tot ik na een aantal jaar het label: "Angststoornis met PTSS-klachten" kreeg. Dit label heeft er mede voor gezorgd dat ik een lange tijd geen eigenaarschap en verantwoordelijkheid nam voor mijn gedrag en ik ging in  een slachtofferrol zitten. Tja, ik kon er toch ook niks aan doen, ik héb dit nu eenmaal... Medicatie leek een tijdelijke uitkomst, maar ook mijn leuke momenten werden hierdoor afgevlakt.

 

Eerder in mijn leven kwam ik de term "Hoog-gevoeligheid" / "HSP" tegen. Ik wilde daar niks van weten, want dat was allemaal maar zweverig gedoe, zei men. Er was mij immers vaak duidelijk gemaakt dat ik gewoon "niet zo gevoelig en angstig moest zijn en vooral wat harder moest worden". Maar hoe hard ik ook mijn best deed, mijn gevoeligheid, angsten, schaamte en schuldgevoelens werden alleen maar erger.

 

Door een lange tijd niet naar mijn eigen gevoelens te luisteren en mezelf niet serieus te nemen, belande ik in 

burn-out klachten. Ik had het gevoel dat ik even niets meer kon. Het was een uitputtende periode van ruim twee jaar thuis. Zelfs bij het zien van de afwas, barste ik soms al in tranen uit en opstaan van de bank was een opgave op zich. 

Ondanks dit alles heb ik in die tijd ook een mooi inzicht gehad; "Dit wil ik nooit meer meemaken"!

Mijn persoonlijke ontwikkeling was begonnen, want het roer moest om. Ik besloot mij te gaan oriënteren in mijn gevoeligheid, mijn schuldgevoelens, intuïtie en angsten. Er vielen al heel wat puzzelstukjes op hun plek.

Van het een kwam het ander en langzaam aan leerde ik wat persoonlijke ontwikkeling, weestand en eigenaarschap nemen betekenen. Ik kwam ook in aanraking met spiritualiteit. Dit bleek ook helemaal niet zweverig. Ja, er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen, maar dat moet iedereen voor zich weten. Ik had ook mijn grote hobby schilderen weer opgepakt en ik ontdekte hoe fijn het was om creatief bezig te zijn.

 

Ik maakte kennis met alternatieve behandelingen en methodes, lichaamsgerichte therapieën, waardoor ik heb geleerd hoe ik weer kon ontspannen, zowel fysiek als mentaal, wat ik wilde en wat er allemaal mogelijk is. Zo heb ik mijn blokkades opgelost en ook mijn antidepressiva afgebouwd. 


Wat had ik graag eerder willen weten hoe belangrijk het is om; dicht bij jezelf te blijven, jezelf te mogen zijn, wat hooggevoeligheid inhoudt en te gaan doen wat bij je past in plaats van te doen wat anderen van je verwachten.  

 

Mijn missie om vrouwen te ondersteunen bij hun ontdekkingstocht van persoonlijke ontwikkeling, het overwinnnen van angsten en het ervaren van meer ontspanning was geboren.

 

Inmiddels ben ik veel; mooie ervaringen, kleurrijke schilderijen, waardevolle opleidingen en trainingen, sessies en lieve inspirerende mensen rijker. 

Wie ben ik en wat doe ik nog meer?

 

- ik begeleid op gevoel en vanuit verbinding -
 
- ik kan je een spiegel voorhouden -
- ik maak gebruik van diverse methodes zoals; Hypnose, Reiki healing, Access Consciousness en de Luisterkindmethode van Diana Hendriks -
(ook tekenen/schilderen is een optie als aanvulling in een traject)
- van grote groepen en verjaardagen ben ik geen fan, wel van 1 op 1 contact en (pure) chocola -

  

 

 

 

muis.jpg
DSC_1018.JPG
Kopie van Zonder titel_edited.jpg